Najbardziej znanym pojazdem skonstruowanym w oparciu czołgu PzKpfw III, było działko pancerne Sturmgeschütz III. Wozy StuG III powstały na mocy zabudowanie na podwoziu czołgowym armaty 75 mm prask 37 L/24. Natomiast pojazdy wyposażone w długolufowe działko 75 mm prask 40 L/43 mianowicie L/48, otrzymało wskazanie StuG 40. sumarycznie wyprodukowano ponad 9400 sekcja szturmowych Sturmgeschütz III/40, czy o ponad 3,5 tysiąca więcej niż czołgów PzKpfw III. W marcu 1942 roku powstał streszczenie haubicy samobieżnej. W wozach StuG 40 zaczęto montować haubice szturmowe 105 mm StuH 42 L/28. pojazd otrzymał wskazanie StuH 42 (Sturmhaubitze 42) także został wyprodukowany w liczbie 1299 sztuk. W 1942 roku, na podwoziach wozów StuG III/40, zaczęto także montować ciężkie działa 150 mm sIG 33 L/11, oznaczone StuIG 33 (Sturminfanteriegeschütz 33). Powstało aliści spośród trudem 24 pojazdy tej konstrukcji.
Na bazie czołgów PzKpfw III budowano także wozy dowodzenia (Panzerbefehlswagen III). oryginalnie uprzedni one uzbrojone jeno w karabiny maszynowe także posiadały atrapy działek, aliści w zakresie wojny wyposażono je w armaty kalibru 50 mm. na początku 1943 roku 100 czołgów PzKpfw III Ausf H przezbrojono w miotacze ognia (Flammpanzer III), które wzięły od czasu tego momentu udział w operacji Cytadela. przedtem planowaną inwazją na Wielką Brytanię, 168 czołgów PzKpfw III Ausf F/G/H przystosowano do pokonywania przeszkód wodnych o głębokości do 15 m. Konstrukcję nazwano Tauchpanzer III także wykorzystano w operacji Barbarossa do sforsowania Bugu. Podjęto także produkcję 262 wozów kierowania ogniem artylerii samobieżnej (Beobachtungswagen III). Czołgi starszych typów, wycofywane spośród dywizji pancernych rozbrajano także przerabiano na samobieżne transportery amunicyjne (Munitionschlepper III), wozy pogotowia technicznego (Bergepanzer III), mianowicie wozy jednostek inżynieryjnych (Pionierpanzerwagen III).